Διαθήκη

διαθήκη δικηγόρος

Η Ελληνική Νομοθεσία αναγνωρίζει τρεις τύπους διαθηκών:

  • την ιδιόγραφη
  • τη δημόσια
  • τη μυστική

Ιδιόγραφη είναι η διαθήκη η οποία φέρει στο τέλος του κειμένου της την υπογραφή του διαθέτη. Με μάρτυρες αποδεικνύεται η γνησιότητά της.

Δημόσια είναι η διαθήκη που συντάσσεται ενώπιον Συμβολαιογράφου με την παρουσία δύο μαρτύρων ή ενώπιον δύο Συμβολαιογράφων και ενός μάρτυρα. Είναι η ασφαλέστερη μορφή διαθήκης.

Η σύνταξη χειρόγραφου εγγράφου ή με μηχανικό μέσο της τελευταίας βούλησης του διαθέτη, ακόμα και αν δεν έχει γραφεί από τον ίδιο αλλά φέρει την υπογραφή του, στον Συμβολαιογράφο, συνιστά τον τρίτο τύπο διαθήκης, τη μυστική.

Η παράδοση του εγγράφου είναι απαραίτητο να γίνει από τον διαθέτη στον Συμβολαιογράφο και είναι απαραίτητη η παρουσία τρίτων μαρτύρων.

Μετά τον θάνατο του διαθέτη, η διαθήκη πρέπει να δημοσιευθεί ενώπιον των αρμόδιων αρχών, ώστε να μπορέσουν οι κληρονόμοι να προχωρήσουν στην αποδοχή της κληρονομιάς.

Στην περίπτωση κατά την οποία, μετά τον θάνατο του διαθέτη εμφανισθεί ιδιόγραφη διαθήκη, θα πρέπει για την κήρυξή της ως κυρία να συνταχθεί πρακτικό, το οποίο θα περιέχει τόσο το κείμενο της διαθήκης όσο και παρατηρήσεις για τυχόν ελαττώματα, τα οποία περιέχει η ιδιόγραφη διαθήκη.

Το Δικαστήριο είναι αρμόδιο για την εξέταση της διαθήκης και ενός μάρτυρα, προκειμένου να κηρύξει κυρία τη διαθήκη. Αν ο διαθέτης είναι αγράμματος η διαθήκη κρίνεται άκυρη. Δείτε περισσότερα στο: Άκυρη η διαθήκη που συντάχθηκε από μη εγγράματο (αγράμματο).

Στην περίπτωση μυστικής ή δημόσιας διαθήκης, ο συμβολαιογράφος στέλνει το κείμενο με τη ληξιαρχική πράξη θανάτου στη γραμματεία του αρμόδιου Δικαστηρίου, ενώ στην περίπτωση μυστικής διαθήκης, παραδίδει τα έγγραφα αυτά αυτοπροσώπως.

Εάν αυτός ο οποίος κατέχει τη διαθήκη διαμένει στο εξωτερικό, μπορεί να παραδώσει τη διαθήκη για δημοσίευση στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής.